W 1896 roku Helena Rubinstein weszła na statek płynący do Australii z tylko jedną walizką. Nikt nawet nie przypuszczał, że za kilka lat pani z Krakowa stanie się jedną z najbogatszych kobiet. Swój sukces zawdzięcza wytrwałości, wrodzonemu zmysłowi marketingowemu i prostej recepturze na krem – pisze krakow-name.eu.
Emigracja do Australii
Helena Rubinstein urodziła się w Kazimierzu jako najstarsza z ośmiorga dzieci. Niewiele wiadomo o pierwszych latach jej życia. Kobieta niechętnie wspominała swoją młodość i życie w Krakowie. Świat, w którym spędziła młodość, zdecydowanie nie był miejscem, w którym chciała dorastać. Gdy tylko pojawiła się okazja, wyemigrowała z rodziną swojego wuja do Australii.
Wygląd Heleny wzbudzała duże zainteresowanie wśród Australijek. Jej skóra była promienna i idealnie nawilżona, ponieważ kobieta codziennie stosowała krem nawilżający, ten sam, który przywiozła ze sobą z Krakowa. Unikalna receptura tego kosmetyku przekazywana była w rodzinie Rubinsteinów z pokolenia na pokolenie. Krem zawierał specjalne ekstrakty roślinne, esencję migdałową i ekstrakt z kory drzew iglastych.
Jak wynika z historii rodzinnej Rubinsteinów, receptura słynnego kremu powstała na zamówienie aktorki Heleny Modrzejewskiej. Opracowali ją bracia Lykuski, dawni znajomi rodziny Rubinsteinów. Nie wiadomo, jak skuteczny był ten krem, ale na pewno wywołał duże zainteresowanie w Australii. Wkrótce do Heleny zaczęły ustawiać się kolejki ludzi chcących zobaczyć ten cudowny produkt.
Kiedy skończyły się zapasy kremu przywiezionego z Krakowa, Helena postanowiła odtworzyć jego recepturę. Zatrudniła się w aptece, gdzie nauczyła się robić kosmetyki z naturalnych składników roślinnych i zwierzęcych. Dzięki przepisom znalezionym w starych książkach aptecznych Helenie udało się odtworzyć recepturę kremu. Testowała go na sobie i na znajomych kobietach, którzy wyrażali na to zgodę. Wszystkie klientki były zachwycone.
Nowe życie
Kiedy Helena skończyła 30 lat, zdecydowała się przeprowadzić do Melbourne i założyć firmę kosmetyczną. Dzięki wsparciu finansowemu ludzi z jej otoczenia kobieta wyprodukowała swój pierwszy krem. Nazwała go Valaze, umieściła na słoiczku logo z motywem egipskim i wydrukowała pierwsze broszury reklamowe.
W 1902 roku otworzyła instytut urody i rozpoczęła nowy etap w swoim życiu. W swoim instytucie uczyła klientki, jak dbać o swoją urodę. Była dobrze wykształcona i chętnie dzieliła się swoją wiedzą. Sukces był tylko kwestią czasu.
Wkrótce przed jej salonem zaczęły się tworzyć kolejki nowych klientów, a do skrzynki pocztowej codziennie przychodziło kilka tysięcy zamówień na słynny krem. Razem z Jakubem Lykuskim, który przyjął zaproszenie Heleny i przyjechał do Australii, rozszerzyła asortyment środków do pielęgnacji skóry. Duża popularnością cieszyły się emulsja ściągająca, mydło i krem oczyszczający.
Produkcja Heleny Rubinstein była droga, ale kobiety były gotowe zapłacić za to, co uważały za luksusowe.
Helena chciała rozwijać się w dziedzinie urody, dlatego zdecydowała się na powrót do Europy, aby poszerzać swoją wiedzę. W Wiedniu nawiązała kontakt z chirurgami plastycznymi, dowiedziała się o zaletach dermabrazji, odkryła SPA i kąpiele borowinowe.
We Francji poznała dermatologów, dowiedziała się wielu ciekawych rzeczy na temat metod elektroterapii, a także zainteresowała się zdrowym odżywianiem i gimnastyką. Zdobytą wiedzę wykorzystała w opracowanej przez siebie linii zabiegów kosmetycznych. Helena zapewniała kobiety, że aby zachować piękną cerę, należy nie tylko stosować jej kosmetyki, ale także regularnie przeprowadzać higienę twarzy, uprawiać sport, przestrzegać diety opartej na warzywach, sokach i wodzie.
Emigracja, rozwój biznesu
Później Helena przeniosła się do Londynu, gdzie poznała swojego przyszłego męża Edwarda. W luksusowej dzielnicy Mayfair Helena otworzyła swój pierwszy instytut urody. Już po roku salon stał się ulubionym miejscem najbardziej wpływowych kobiet w Londynie.
Dzięki znajomości najnowszych trendów kosmetycznych Helena postanowiła wprowadzić do swojej oferty kosmetyki do makijażu. Opracowała kremowy róż, puder matujący, pomadkę. Kilka lat później otworzyła salon w Paryżu, którego klientkami stały się najbogatsze kobiety francuskiego społeczeństwa. Lata rozwoju biznesu przerwała I wojna światowa. Helena razem z dziećmi przeprowadziła się do Nowego Jorku, gdzie szybko osiągnęła sukces, ponieważ co roku otwierała nowe salony kosmetyczne w różnych miastach Stanów Zjednoczonych.
Aby promować swoje salony, zaangażowała znane amerykańskie aktorki i stworzyła specjalną linię kosmetyków Vamp. Wymyślone przez nią słowo szybko się przyjęło i zaczęło określać wyemancypowane młode kobiety, które nie bały się makijażu.
Podczas II wojny światowej najważniejszymi kosmetykami opracowanymi przez Helenę były: wodoodporny tusz do rzęs, szminka, którą można stosować jako róż.
Po wojnie Helena wróciła do zniszczonego Paryża i próbowała odbudować biznes. Wróciła do samego początku – znów samodzielnie przygotowywała kremy i sprzedawała je jak kiedyś. Dzięki jej wysiłkom salon przy Faubourg Saint-Honore szybko zyskał sławę, a po 5 latach firma Heleny odniosła największy sukces we Francji.
W 1965 roku Helena Rubinstein zmarła. Zostawiła po sobie imperium o wartości ponad 100 milionów dolarów.
